Norse Atlantic tnie koszty i zmienia kurs. Tanie loty przez Atlantyk znów pod ścianą

Następca dalekodystansowej jednostki Norwegiana od początku działalności koncentrował się na tanich lotach między Europą a Stanami Zjednoczonymi. Linie uruchamiały połączenia m.in. z Londynu-Gatwick, Oslo, Aten, Berlina, Paryża czy Rzymu do Nowego Jorku, Los Angeles, Miami i Orlando. Problem w tym, że model niskokosztowy na dalekim dystansie po raz kolejny okazał się niezwykle trudny do utrzymania.

W ciągu ostatnich trzech lat przewoźnik skasował lub zawiesił już kilkanaście tras do Stanów Zjednoczonych. Z siatki zniknęły m.in. połączenia do Bostonu, Fort Lauderdale, Los Angeles, San Francisco czy Waszyngtonu-Dulles. W ostatnich miesiącach Norse mocno ograniczył również ofertę lotów do Kalifornii, tłumacząc decyzję wysokimi kosztami paliwa i słabszym popytem. 

Bangkok i Kapsztad zamiast USA

Choć współczynniki wypełnienia samolotów pozostają wysokie – w niektórych miesiącach przekraczały nawet 90 proc. – problemem pozostają przychody jednostkowe i koszty operacyjne boeingów 787 na ultradługich trasach, a samodzielny model dalekozasięgowo-niskokosztowy po prostu nie działa w obecnych realiach rynkowych. 

W odpowiedzi na słabnący popyt transatlantycki Norse Atlantic Airways przesunęły ciężar działalności w stronę segmentu rekreacyjnego. „Tanie” linie lotnicze zwiększyły podaż na kierunkach wakacyjnych, przede wszystkim do Bangkoku i Kapsztadu. Przewoźnik liczy, że ruch turystyczny będzie bardziej odporny na wahania gospodarcze niż konkurencyjny rynek lotów między Europą a USA. Szczególnie duży potencjał ma być w rejsach z Europy Północnej i Wielkiej Brytanii do Azji Południowo-Wschodniej oraz Afryki Południowej. 

Jednocześnie siatka amerykańska jest coraz bardziej selektywna. Norweski operator utrzymuje już tylko połączenia z największych rynków – takich jak Londyn, Paryż czy Rzym – do Nowego Jorku i Orlando. Mniejsze i bardziej sezonowe kierunki zostały wygaszane. 

ACMI ma zapewnić stabilność

Coraz większe znaczenie w strategii Norse Atlantic Airways ma działalność ACMI, czyli wynajem samolotów wraz z załogą, obsługą techniczną i ubezpieczeniem. Najważniejszym partnerem przewoźnika stały się indyjskie linie lotnicze IndiGo. W ramach współpracy operator oddaje część swojej floty boeingów 787 Dreamliner do obsługi rejsów między Indiami a Europą.

Docelowo nawet jedna trzecia floty przewoźnika może być wykorzystywana poza regularną siatką Norse – jest to sposób na stabilniejsze przychody i ograniczenie ryzyka związanego z własną sprzedażą biletów. ACMI daje bowiem gwarantowane wpływy niezależnie od sezonowości i sytuacji na rynku pasażerskim. To zarazem wyraźny sygnał, że Norse Atlantic coraz bardziej przypomina operatora leasingowo-czarterowego niż klasyczne linie lotnicze o modelu niskokosztowym.

„Projekt Sokół” i zwolnienia

Najnowszym etapem restrukturyzacji jest przyspieszenie programu oszczędnościowego „Projekt Sokół”. Spółka poinformowała, że plan zakłada redukcję kosztów o około 50 mln dolarów rocznie względem poziomu z 2025 roku. 

W praktyce oznacza to także redukcję zatrudnienia. Zwolnione zostanie około 75 pracowników administracyjnych, co odpowiada blisko 35 proc. personelu biurowego. Zamknięte zostanie biuro w Arendal, a centrala przeniesiona do Oslo. Dodatkowo przewidziano czasowe obniżki wynagrodzeń dla części pracowników naziemnych, urlopy postojowe załóg oraz uproszczenie struktur operacyjnych i systemów IT. 

Eivind Roald, dyrektor generalny norweskich linii lotniczych, przyznał, że decyzje o zwolnieniach są „trudne”, ale mają „przygotować spółkę do funkcjonowania w warunkach wysokich cen paliwa, niestabilności geopolitycznej i zmieniających się przepływów ruchu pasażerskiego”. 

Trudny biznes

Historia norweskich linii lotniczych pokazuje, że dalekodystansowy niskokosztowiec nadal pozostaje jednym z najtrudniejszych modeli biznesowych w lotnictwie. Nawet przy nowoczesnej flocie i wysokim wypełnieniu samolotów przewoźnicy mają problem z osiągnięciem trwałej rentowności. Dlatego Norse Atlantic Airways coraz wyraźniej odchodzą od wizji „taniego Atlantyku dla mas”, stawiając na wakacyjne kierunki i bardziej przewidywalny biznes ACMI.